Stranica za istinu

Otvoreni prostor za slušanje, istinu i pomirenje

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
You are here Dokumenti Istraživanja Bijeljinci na suđenju Radovanu Karadžiću

Bijeljinci na suđenju Radovanu Karadžiću

El. pošta Štampa PDF

Svjedok odbrane Radovana Karadžića u Haškom tribunalu, bivši predsjednik Skupštine opštine Bijeljina Cvijetin Simić izjavio je 20. marta da u opštini tokom rata nije bilo potrebe da se formiraju paralelne institucije i da on nije bio član bilo kakvog kriznogštaba. On je istakao da je sa svojim kolegama uvijek radio na normalizaciji života svih građana, da paravojne organizacije nisu tolerisane, a da su s druge strane, muslimanski lideri, kao što je Hasan Tirić, organizovali napade na legitimne organe vlasti u opštini.

Zastupnik tužilaštva Alen Tiger prikazao je u sudnici snimak dolaska tadašnjih članova Predsjedništva BiH Biljane Plavšić i Fikreta Abdića u Bijeljinu, 4. aprila 1992. godine. U jednom dijelu snimka, Plavšićeva sjedi pored Željka Ražnatovića Arkana i govori kako je "mogla da ode u kasarnu", ali da je prvo "htjela da dođe da kontaktira sa kriznim štabom u Bijeljini" i da se sretne sa Arkanom i njegovim saradnicima.

Simić je na snimku prepoznao Gorana Hadžića i Ljubišu Savića Mauzera, koji su učestvovali na sastanku u zgradi Skupštine opštine Bijeljina.

Svjedok je tvrdio da on nije pozvao paravojne trupe u Bijeljinu. "Arkan je rekao da ga je pozvao srpski narod, a vi stalno dodajete nešto što nije rečeno. Kojim dokumentom sam ja pozvao paravojne trupe u Bijeljinu, gdje kaže da sam ga ja pozvao", upitao je Simić.

Povodom tvrdnje svjedoka da je radio na normalizaciji života u gradu, tužilac Tiger je naveo da je on smijenio komandanta Teritorijalne odbrane muslimanske nacionalnosti i na to mjesto postavio Blagoja Gavrilovića, a Simić je rekao da je to uradilo Predsjedništvo Skupštine opštine kojim je on predsjedavao i potpisivao odluke.

Povodom tvrdnje tužioca da je broj članova skupštine krajem juna 1992. godine "bio sveden na 70, što odgovara broju Srba", Simić je rekao da je on tada podnio ostavku i da je razriješen poslova predsjednika SO Bijeljina.

Simić je, odgovarajući na pitanja Karadžića, potvrdio da je Ljubiša Savić Mauzer poslije rata izabran za šefa policije i da to nije mogao da bude bez saglasnosti međunarodne zajednice.

Na pitanje koliko je ljudi Arkan doveo u Bijeljinu, Simić je rekao da ih je "za četiri do pet dana vidio dva puta".

"Kada su dolazili Plavšićeva i Abdić, bilo ih je 16-17, oko zgrade opštine. I mene su pretresali na ulazu u opštinu", dodao je Simić.

Naredni svjedok odbrane Svetozar Mihajlović, koji je od juna 1994. do 1997. godine bio predsjednik opštinskog Izvršnog odbora, potvrdio je da je za Arkana znao kao za "zloglasnog manipulatora".

On je rekao da je vidio kada je Arkan 1995. godine podnosio izvještaj Karadžiću i da mu je to bilo neobično, "jer je bio dobro poznat stav Glavnog štaba Vojske Republike Srpske /VRS/ o jedinicama koje nisu bile pod kontrolom Vojske Republike Srpske".
Mihajlović je dodao da podnošenje tog izvještaja nije bilo planirano, već rezultat Arkanovih "manipulacija".

Tužilac Katrina Gustafson, takođe se pozvala na snimak gdje Plavšićeva sjedi sa Arkanom, a svjedok je rekao da je ona imala informaciju da je u Bijeljini haotično stanje i da je sa članovima delegacije htjela da se uvjeri u situaciju.

Mihajlović je podsjetio da su, osim članova Predsjedništva, Plavšićeve i Adbića, u delagaciji bili i Jerko Doko, koji je bio zadužen za odbranu, i general Praščević.

"Zbog rata, koji je doveo do vjerske i etničke polarizacije, loše finansijske situacije stanovništva i rastućeg broja Srba raseljenih iz centralne Bosne, te nemogućnosti da se kontrolišu svi incidenti, došlo je do povećanja broja muslimana koji su tražili da napuste opštinu Bijeljina i odu, privremeno, ili na teritoriju pod kontrolom Armije BiH ili u inostranstvo", rekao je Mihajlović.

Share

Dodaj komentar

Sigurnosni kod
Osveži

STRANICA ZA ISTINU Sva prava zadrzana. Pan radio-Bijeljina i Osvit radio-Zvornik